GRH Hindukush - Afganistan to nie tylko wojna / GRH Hindukush - Afghanistan is not only war.

21 lutego, okolice Dworca Łódź Kaliska. Spotykam się z chłopakami z GRH Hindukush, grupy rekonstruującej afgańskich Mudżahedinów z okresu wojny z ZSRR. Jest ich pięciu, trzech z nich miałem okazję spotkać na Moto Weteran Bazarze 2014. Czterech z brodami, jeden – jak się potem dowiaduję, kandydat na okresie próbnym, ogolony gładko, ale wszyscy gotowi do sesji, z bagażnikami samochodów wypakowanymi sprzętem do rekonstrukcji. A wspomniany kandydat ma nawet oryginalny radziecki aparat z epoki. To się nazywa przygotowanie i pasja!

21st February, near the Łódź Kaliska Station. I have a meeting with the guys from GRH Hindukush, a group re-enacting Afghan Mujahedeen during the war with the Soviet Union. There are five fellows, three of whom I had a chance to meet at Moto Weteran Bazar exhibition in 2014. Four with beards, one – as I learn later: a candidate during a trial period, shaved, but all of them ready for the sessions, with trunks packed with stuff for re-enactment. And the mentioned candidate has even the original Soviet camera from the era! That’s what you call the preparation and passion!

Na MWB 2014 chłopaki z GRH Hindukush zwrócili moją uwagę choćby dlatego, że zdecydowanie wyróżniali się wśród grup zajmujących się II wojną światową czy wojną w Wietnamie. W Polsce, a być może także w tej części Europy, są jedyną ekipą rekonstruującą Mudżahedinów, ale również skupiającą się na przekazaniu wiedzy o Afganistanie i jego kulturze, bogatej historii i tradycji, bo – jak sami mówią: Afganistan to nie tylko wojna.

At MWB 2014, the guys from GRH Hindukush got my attention since they definitely distinguished themselves from other groups focused on WW2 or the Vietnam War. In Poland and probably in this part of Europe they are the only ones re-enacting the Mujahedeen fighters, but also focusing on presenting Afghanistan and its culture, rich history and tradition, because – as the guys say: Afghanistan is not just the war.

Ruszamy z okolice Zelowa. Czeka na nas T-55, czołg wykupiony od Agencji Mienia Wojskowego przez jednego z pasjonatów i udostępniony chłopakom z GRH Hindukush do rekonstrukcji. Moje pierwsze skojarzenie to film „Bestia” (1988, The Beast of War, reż. Kevin Reynlolds), więc tym bardziej jestem podekscytowany. Po drodze chłopaki, z którymi jadę w pierwszym samochodzie, opowiadają mi o historii grupy, a co słyszę tylko potwierdza wyjątkowość ich działalności.

We move out – destination: Zelow. There is a T-55 tank waiting for us, bought from the Military Property Agency by an enthusiast who enabled the guys from GRH Hindukush to use it in re-enactment. My first association: a movie „The Beast of War” (1988, directed by Kevin Reynolds) which makes me even more excited. On the way, the guys I’m travelling in the first car, tell me more about the group’s history and what I hear confirms its extraordinary activity.

Docieramy na miejsce po około godzinie. Czołg stoi samotnie w polu otoczonym z kilku stron rzadkim drzewami. Ma ślady polskich oznaczeń – typowych szachownic. Nieruchoma bestia z armatą 100mm, zimną od lat, wycelowaną w nieistniejący cel. Chłopaki przebierają się, szykują broń i sprzęt, ja obchodzę maszynę i uwieczniam jej pancerny majestat aparatem. Po chwili podziwiamy go wspólnie. Rekonstruktorzy przeglądają wydrukowane zdjęcia z okresu wojny i okupacji ze Związkiem Radzieckim, by część z nich zaprezentować w nowej wersji – z czołgiem w tle. 

We reach the destination point after an hour or so. The tank stands alone in the field surrounded by single trees. It has Polish markings, typical chess-signs. An immobilized beast with a 100mm gun, cold for years, aimed at a non-existing target. The guys dress up, prepare weapons and equipment, and I go around the machine and I take photos of it to capture its armored majesty. In a second we admire it together. The re-enactors take a look at the photos from the era of war with the Soviet Union and occupation, to present some of them in the new version – with the tank as a background. 

Właściciel czołgu pokazuje jak otworzyć „bestię” - zaglądamy do wnętrza, w którym unosi się zapach wilgoci, rdzy, stali i historii. Obracamy wieże, ustawiamy armatę pod różnym kątem. Pogoda jest idealna, bardziej wiosenne niż zimowe słońce daje piękne światło. Ruszamy z sesją. Atak na czołg, zdjęcia na pancerzu, w wieżyczce, wewnątrz, pozowanie z bronią, kombinowanie, jak by tu jeszcze wykorzystać tego potwora. Ogromne przeżycie!

The owner shows us how to open “the Beast”-  we look inside the tank, filled with the smell of humidity, rust, steel and history. We move the tower, aim the gun at different angles. The weather is perfect, and the sun – more spring- than winter-like, gives us perfect light. We move on with the session. Attack on the tanks, pictures on the armor, in the turret, inside, posing with guns, wondering how the hell we can use this monster. Incredible experience!

Czołg, stroje, wyposażenie, broń, detale tworzą niepowtarzalny klimat. Obok wspomnianego aparatu, są i krótkofalówki. Są też gogle czy czołgowe hełmofony. Panowie zadbali o drobną pirotechnikę, by zasymulować dym z rur wydechowych czy smugi po wystrzałach z granatnika, o dymie armaty nie wspominając. Czołg jest zdobyczny, zwędzony od afgańskiej armii.

The tank, clothes, equipment, weapons, details create an extraordinary atmosphere. Apart from the mentioned camera, they’ve got walkie-talkies. There are goggles and tankmen's headphones. They guys took care of pyrotechnic to simulate smoke from the tank’s exhaust pipes or RPG trails or the smoke from the gun. The tank plays a captured one, grabbed from the Afghan army.

W przypadku tej grupy nie możemy mówić o regulaminowym umundurowaniu, lecz tradycyjnych strojach. I tak „pakol” to wełniany beret o charakterystycznym kształcie. Dwuczęściowy strój – koszula i szarawary (spodnie) to „salwar kamiz” – ogólnie używany w regionie od Afganistanu przez Pakistan po Indie. Koce, którymi na niektórych zdjęcia owinięci są rekonstruktorzy, to „patu”, miejscowy wyrób z wełny. Ładownice na magazynki do AK to z jednej strony lokalnej produkcji wyrób, z drugiej – przerobiony na miejscu chiński chicom.

In case of this group, we are not dealing with regular uniforms, but with traditional clothes. And so “pakol” is a woolen beret of a characteristic shape. Two-part clothing – a shirt and “sharawas” (trousers), is called “salwar kamiz” – it is in wide use in Afghanistan, Pakistan and India. Blankets, that the re-enactors are wrapped around with, are “patu” – woolen, of local production. AK ammo pouches are on one hand locally-made, on the other – adapted Chinese chicom. 

Uzbrojenie: wyrzutnie rakiet – RPG2, RPG7 i RPG18, ręczny karabin maszynowy RPD, karabinek AKMS, ale i ciekawostka – kopia AKM wykonana przez rusznikarzy z Przełęczy Chajberskiej, gdzie łączono np. ramową kolbę od AK74 i – jak w tym przypadku, przednie łoże z chwytem od rumuńskiego AIMS z podstawą AKM. Ot, taki "Frankenstein", który naprawdę dawał niezłego stracha ruskim. 

Firearms include grenade launchers: RPG2, RPG7 and RPG18, a light machine gun – RPD, an assault rifle – AKMS, but also a copy of an AKM assault rifle modernized by gunsmiths from the Khyber Pass, where an AK74 frame-stock was combined, as in this case, with vertical foregrip integrated into the handguard from a Romanian AIMS with an AKM base. A "Frankenstein" that really scared the shit out of the Rusky. 

Jak to wszystko się zaczęło? GRH Hindukush powstała w lutym 2013. Wtedy odbyła się pierwsza sesja, powstało też logo i fanpage. W marcu 2013 chłopaki spotkali się z Jego Ekscelencją Sayedem Ghazanfarem Hussainy'm, ówczesnym charge d'affaires Ambasady Islamskiej Republiki Afganistanu w Warszawie, podczas którego grupa zaprezentowała swoją pasję.

And how did it all begin? GRH Hindukush was founded in February 2013. That’s when the first session took place, logo and fanpage was created. In march 2013, the guys met His Excellency Sayed Ghazanfar Hussainy, at that time a charge d’affaires in the Embassy of the Islamic Republic of Afghanistan in Warsaw, when the group had an opportunity to present their passion.

O tym, że rekonstrukcje historyczne to nie tylko indywidualna pasja świadczą liczne projekty realizowane przez GRH Hindukush. Marcin Ogdowski, autor rewelacyjnego bloga zAfganistanu.pl i książki „zAfganistanu.pl: Alfabet Polskiej Misji” zaprosił ich do udziału w tworzeniu karcianej gry wydawnictwa WarBook, której akcja rozgrywa się w Afganistanie. Panowie pozowali do zdjęć, które zdobiły talię z Talibami.

The fact that re-enactment is not an individual passion is confirmed by numerous projects realized by GRH Hindukush. Marcin Ogdowski, an author of a prime blog zAfganistanu.pl and a book “zAfganistanu.pl: Alphabet of the Polish Mission”, invited them to participate in the creation of a card game of WarBook Publishing House, where action takes place in Afghanistan. The guys posed to pictures for the decks with the Taliban.

Inny przykład to zadania szkoleniowe. Grupa nawiązała kontakt z pionem szkoleniowym JWK w Lublińcu, proponując udział przy szkoleniu żołnierzy przed wyjazdem do Afganistanu. Dowództwo przyjęło propozycję, czego efektem był wypad z komandosami na poligon w Wędrzynie na przełomie czerwca i lipca 2013. Nie był to koniec. Na zaproszenie dowództwa JWK, GRH Hindukush wzięła udział w święcie jednostki, gdzie zaprezentowała kulturę Afganistanu, bez akcentów militarnych. Udział grupy w wydarzeniu został objęty patronatem Ambasada Islamskiej Republiki Afganistanu. Pani konsul Zohra Naiwa wypożyczyła nawet kobiece stroje na potrzeby wydarzenia. Panowie mieli też okazję spotkać się w Warszawie z Panią Marią Amiri, szefową Stowarzyszenia Współpracy Polsko-Afgańskiej „Hamkari”.

Another example is the training. The group got in touch with the training department of JWK in Lubliniec and offered participation in the training of soldiers before their missions in Afghanistan. Having received the command’s approval, GRH Hindukush – together with the operators, organized a training at the range in Węgrzyn at the turn of June and Jully 2013. That was not the end. Invited by the command of JWK to the unit’s official holiday, the group presented the culture of Afghanistan, without any military accents. Their participation in the event was patroned by the Embassy of the Islamic Republic of Afghanistan. Consul Hohra Naiwa even borrowed pieces of women clothing for the purpose of the even. The guys also had an opportunity to meet Maria Amiri, Chief ot the Polish-Afghan Cooperation Association “Hamkari”.

Sesje podobne do tej z Zelowa, GRH Hindukush zorganizowała m.in. na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Kiedy indziej do rekonstrukcji wykorzystano samochód GAZ-69, pożyczony od znajomego. Pierwszym zlotem był zaś zlot grup rekonstrukcyjnych - Odyseja Historyczna w Leszczynku koło Kutna (lipiec 2013), gdzie grupa zdobyła wyróżnienie. Kolejnym wypadem o tym charaktrze był m.in. MWB 2014, kiedy to miałem przyjemność spotkać chłopaków. Wiosną tego samego roku grupa rozpoczęła pracę nad przygotowaniami do kolejnej edycji Odysei Historycznej, czego efektem było pierwsze miejsce, ale zaowocowało również następnym projektem z Marcinem Ogdowskim.

Sessions like the one from Zelow, GRH Hindukush organized e.g. in the region of the Cracow-Czestochowa Upland. In one of them, they used a GAZ-69 four wheel drive light truck, borrowed from a friend. The first rally was the one of re-enactors – Historical Odyssey in Leszczynek, near Kutno (July 2013), where the group got distinctive recognition. Another one was e.g. MWB 2014, where I had the pleasure of meeting the guys. In spring the same year, the group began preparations for the next edition of the Historical Odyssey which resulted in the first prize and another project with Marcin Ogdowski.

We wrześniu ubiegłego roku autor „zAfganistanu.pl” (obecnie zaś bezkamuflazu.pl) zaprosił GRH Hindukush do udziału w wernisażu zdjęć jego i Marcina Wójcika, wykonanych podczas wyjazdów do polskich żołnierzy służących w Afganistanie, połączonym z premierą albumu fotograficznego „Polski Afganistan”. Grupa została partnerem wydarzenia, które odbyło się w listopadzie 2014 w Krakowie. Chłopaki poznali wówczas m.in. Generała Broni Waldemara Skrzypczaka i Pana Podpułkownika Leszka Stępnia, szefa warszawskiego Ośrodka Weterana.

In September last year, the author of „zAfganistanu.pl” (presently running a blog bezkamuflazu.pl - "NoCamo.pl") invited GRH Hindukush to participate in an exhibition of photos taken by him and Marcin Wójcik during the missions of Polish soldiers in Afghanistan, combined with a premiere of aphoto album „Polish Afghanistan”. The group became a partner of the event that took place in November 2014 in Cracow. The guys had an opportunity to get to know General Waldemar Skrzypczak and Lieutenant Colonel Leszek Stępień, Chief of Warsaw Veteran’s Center.

Działalność grupy GRH Hindukush czy podobnych im stowarzyszeń to przykład kreatywnego podejścia do przeszłości, ofiarowania czegoś więcej niż suche fakty i liczby. To podróż w czasie i przestrzeni, emocje i masa informacji, ciekawostek, anegdot, możliwość dotknięcia żywej historii. Bo tak jak w przypadku chłopaków, którym serdecznie dziękuję za zaproszenie i możliwość uczestniczenia w sesji, pasja łączy się tu z pokładami wiedzy. A sesja niosła dla mnie dodatkową wartość dzięki silnemu akcentowi filmowemu. Bo pamiętajmy, że to właśnie grupy rekonstrukcyjne są przyszłością kina wojennego.

Acitvity of GRH Hindukush or similar associatios is an exmple of a creative approach towards the past and offering something more than just facts and figures. It's a travel in time and space, emotions and incredible amount of information, tidbits and anegdote, a chance to touch a living history. Just as in case of the guys whom I thank very much for invitation and  and opportunity to participate in the session, passion is combined with impressive knowledge. And the session had an added value for me thanks to a strong cinematic accent. And one needs to remember that these are the re-enactment groups are the future of the war movies.

Moto Weteran Bazar 2015 - 17.01.2015

Mój pierwszy Moto Weteran Bazar, połączony z Wystawą Pojazdów Militarnych i Grup Rekonstrukcji Historycznej, odwiedziłem razem z Tatą będąc uczniem IV klasy liceum. To był 2002 rok. Do domu wróciłem z wypiekami na twarzy i wybitym nieśmiertelnikiem. Od tej pory, co roku jestem na Moto Weteran Bazarze, by spędzić choć trochę czasu wśród pasjonatów historii i uzbrojenia. Każda kolejna odsłona to okazja do spotkania nieobecnej wcześniej grupy rekonstrukcyjnej, zobaczenia nowego sprzętu czy dotknięcia innego kawałka historii.

My first Moto Weteran Bazar with the Exhibition of Military Vehicles and Re-Enactment Groups I visited with my Dad when I was in the 4th grade of the secondary school. It was 2002. I returned home excited like hell, with dog-tags as souvenirs. Since that time, I have been tehre each year to spend some time among enthusiasts of history and military. Every edition is an opportunity to meet a group that came there for the first time, see new equipment or touch a different piece of history.

W tym roku wybrałem się już 14. raz, z nadzieją, że będę miał okazję zobaczyć starą ekipę i być może kogoś nowego. Niestety, grup rekonstrukcyjnych było niewiele. Jak zawsze profesjonalnie przygotowani, z ciekawymi ekspozycjami, gotowi zastrzelić każdego wiedzą i ciekawostkami, ale z niewielką liczbą stoisk. Moto Weteran Bazar to jednak głównie impreza handlowa, grupy rekonstrukcyjne wydają się tam być dodatkiem, a przecież to właśnie one przyciągają ludzi, skupiają najwięcej uwagi. Bo gdzie indziej mielibyśmy okazję spotkać "Mudżahedinów" z okresu interwencji Związku Radzieckiego w Afganistanie czy zajrzeć do bunkra żołnierzy amerykańskich, jaki możemy kojarzyć z filmu "Pluton" (1986) Olivera Stone'a? Grupy rekonstrukcyjne to właśnie umożliwiają!

This year I went to the 14th edition with hope that I would see the "old breed" and maybe someone new. Unfortunately, there were only few re-enactment groups. As usual, prepared professionally, with interesting exhibitions, ready to open fire with their knowledge and tidbits, but with a small number of stands. The Moto Weteran Bazar is in great majority a commercial event and re-enactment groups seem to be only an additional entertainment while they in fact attract people to come, focus most of visitors' attention. Is there any place where we would have an opportunity to meet "Mujahideen fighters" from the era of the Soviet intervention in Afghanistan or take a closer look at the American G.I.'s bunker that we might know from Oliver Stone's "Platoon" (1986)? The re-enactment groups make that happen!

Obóz Mudżahedinów, czyli chłopaków z GRH Hindukush, którzy niestety nie dali rady przyjechać w tym roku (zdjęcie z poprzedniej edycji). Widoczne m.in. karabinki AKM i AKS-74U. / A Mujahideen camp, that is: the guys from the GRH Hindukush who unfortunately didn't make it this year (the pic is from the previous edition). You can see, among other equipment, an AKM and AKS-74U assault rifles.

To właśnie one są przyszłością filmów wojennych. Ze swoją wiedzą i umiejętnościami oraz pasją do tego, co robią, rekonstruktorzy gwarantują najlepszą jakość scen bitewnych oraz odwzorowania realiów dla danego konfliktu pod kątem stroju, uzbrojenia, wyposażenia czy zachowania na polu walki. Jak zaprezentowali się w tym roku? Sami zobaczcie. 

These are the re-enactment groups that are the future of war dramas. With their knowledge and skills combined with great passion in what they to, re-enactors guarantee the highest quality of battle scenes and reproduction of realities in terms of clothing, weaponry, equipment and combat techniques on the battle fields. What did they present this year? See yourselves.

Zaczynamy od "Żołnierzy Świata", którzy co roku prezentują inną jednostkę. W ubiegłych latach odtwarzali m.in. żołnierzy biorących udział w wojnie w Wietnamie czy w interwencji Związku Radzieckiego w Afganistanie. Tym razem było nieco spokojniej - rekonstruktorzy, jako przedstawiciele różnych formacji sił zbrojnych USA, zasiedli do bożonarodzeniowego stołu.

Let's start with "Soldiers of the World" who present a different unit each year. Previously, they re-enacted e.g. troops that took part in the Vietnam War or the Soviet intervention in Afghanistan. This time it was a bit more peaceful - re-enactors, as representatives of various formations of the US military, sat together by the Christmas table.

Admin z "Żołnierzami Świata" oraz przedstawicielką GRH "Żelazny Orzeł". / Admin with "Soldiers of the World" and a representative of GRH "Iron Eagle". 

Humvee z okresu I wojny w Zatoce Perskiej. / A Humvee from the First Gulf War era.

Niedaleko można było spotkać chłopaków z GHR "Suomen Armeija", odtwarzającą armię Finlandii w trakcie Wojny Zimowej (Talvisota), ataku na ZSRR z siłami III Rzeszy, czyli Wojny Kontynuacyjnej (Jatkosota) oraz z okresu walk zmierzających do wyparcia niemieckich oddziałów z Laponii (Lapinsota) na przełomie 1944/45. 

Not so far one could find guys from GRH "Suomen Ameija", re-enacting the Finish Army during the Winter War (Talvisota), the attack on the Soviet Union with the Third Reich, that is the Continuation War (Jatkosota) and the fighting that was about to make the German retreat from the Lapland (Lapinota) in 1944/45.

Karabin M28/30 Mosin-Nagant w fińskiej wersji oraz peem Suomi KP/-31 z magazynkiem bębnowym. / A Finish version of a M28/30 Mosin-Nagant rifle and a Suomi KP/-31 submachine gun with a drum magazine. 

Szwedzka wersja Mausera - karabin Carl Gustav M/96 w rękach szwedzkiego ochotnika. 
/ A Swedish version of the Mauser rifle - the Carl Gustav M/96 in the hands of a Swedish volunteer. 

Dla odmiany spotkanie z lokalnymi mediami. Doskonale widoczny peem Suomi KP/-31.
/ For a change - face to face with the local media. You can clearly see the Suomi KP/-31 submachine gun.

Radziecka armata ppanc wz.1937 kalibru 45mm oraz karabin maszynowy Lahti Saloranta. LS/26. / A 45mm Soviet anti-tank gun wz. 1937 and a Lahti Soloranta LS/26 machine gun.

W zimowych klimatach stacjonowali żołnierze z 106. Dywizji Piechoty "Golden Lions", biorącej udział w bitwie o Ardeny w grudniu 1944 roku. Obok dzielnych Amerykańskich chłopców, na stoisku Stowarzyszenia Historycznego "V for Victory" można było spotkać pielęgniarki z Army Nurse Corps. Grupa, znana w środowisku rekonstruktorów, miała okazję brać udział w obchodach 70. rocznicy "Bitwy o Wybrzuszenie" w Ardenach.

Winter surrounded the soldiers of the 106th Infantry Division "Golden Lions", that took part in the fighting in the Ardennes in 1944. Apart from the courageous American boys, on the "V For Vitory" Historical Association's stand you could also meet girls from the Army Nurse Corps. The group, thanks to their recognition in the world of re-enactors, had an opportunity to participate in the celebration of the 70th anniversary of the Battle of the Bulge in the Ardennes. 

Słowo Boże ma większą moc z karabinem M1 Garand pod ręką.
/ A word of God is more powerful with a M1 Garand rifle at hand. 

Transporter półgąsienicowy M16 z poczwórnie sprzężonymi karabinami maszynowymi Browning M2HB kalibru .50 BMG. / An M16 half-track with four coax .50 BMG Browning M2HB machine guns.

Dobrze widoczne pojemniki z amunicją kalibru .50 BMG do Browningów. Tym, których dosięgną pociski, nie będzie już potrzebny kapelan. / Clearly visible ammo boxes for .50 BMG rounds. Those reached by them won't really need a chaplain. 

Chwila odpoczynku z dziewczętami z Army Nurse Corps. Widoczny karabinek M1 Carbine, karabin M1 Garand oraz pistolet maszynowy M1 Thompson. / A moment of peace with girls from the Army Nurse Corps. You can see the M1 Carbine, M1 Garand and the M1 Thompson.

"When shall I give my life to Jesus?"
Dobre pytanie. / Good question.

Nie zabrakło też ilustracji jednostek z początków II wojny światowej. GRH "Infanterie Regiment 73", rekonstruująca żołnierzy niemieckiej piechoty, zaprezentowała dioramę nawiązującą do walk we wrześniu 1939 roku .

There were also illustrations of units from the beginning of World War II. The GRH Infaterie Regiment 73, re-enacting soldiers of the German infantry, presented a diorama that refered to the fighting in September 1939.

Ciężarówka Opel Blitz Klein, a tuż za nią - odpoczynek po walce.
/ An Open Blitz Klein truck - and right behind it: a rest after the fight.

Motocykl Zundapp KS 500 w tle. Ale teraz ważniejsza wyżerka.
/ A Zundapp KS 500 motorcycle in the background. But for now, the chow is more important.

"My wszyscy Polacy, ze Śląska. Tylko siłą wcieleni. On górnik i ja górnik."
/ "We are Poles, from Silesia. Forced to serve in Wehrmacht. He's a miner and I'm a miner."

Motocykl Zundapp KS 500, kaem MG34 i cała masa sprzętu.
/ A Zundapp KS 500 motorcycle, an MG34 machine gun and a load of equipment. 

Tuż obok stacjonował 28. pułk Strzelców Kaniowskich. Stowarzyszenie historyczne odtworzyło drużynę strzelecką, prezentując się w otoczeniu zabytkowych machin: dwóch czołgów zwiadowczych TKS oraz motocykli Sokół 1000 i Sokół 600. Główną atrakcją na stoisku był erkaem Browninga wz. 28.

Just around the corner you could find the 28th Riflement of Kaniów Regiment. The Historical Association re-enacted a riflemen squad, surrounded with machines from the era: two TKS recon tanks and motorcycles: Sokół 1000 and Sokół 600. The main attraction at their exhibitoin was a Browning wz. 28 light machine gun.

Obsługa karabinu Browning wz. 28, także na rysunkach w tle rysunki prezentujących również ckm wz. 30 i kbk wz. 29. / Handling of the Browning wz. 28 machine gun, presented also in the pictures in the background along with a wz. 30 heavy machine gun and a wz. 29 rifle.

Sokół 600.

Sokół 1000. W tle czołg zwiadowczy TKS. / Sokół 1000. In the background - a TKS recon tank.

Pierwsi do walki. Potem do wywiadów. / First to fight. Then to get interviewed.

"Z karabinem maszynowym wz. 38FK kal. 20mm nie poszwargolisz, Niemiaszku!"
/ "You won't "sprechen" with a 20mm Type 38FK machine gun, Kraut-boy!" 

Sprzęt można też było zobaczyć na stoisku Biura Rekonstrukcyjno - Technologicznego. Ogromna część pojazdów zgromadzona na MWB pochodziła z kolekcji Pana Jacka Kopczyńskiego.

You could also find the equipment on the stand of the Reconstruction of Technology Office. Numerous vehicles presented at the MWB was borrowed from the collection of Mr. Jacek Kopczyński.

Volkswagen Typ 82 Kubelwagen.

BMW R75 Sahara.

Polski czołg zwiadowczy TKS z karabinem maszynowym wz. 25 Hotchkiss oraz niemiecki kaem MG42. / A Polish TKS recon tanks with a wz. 25 Hotchkiss machine gun and a German MG42 machine gun. 

Rekonstrukcja historyczna kojarzy się przede wszystkim z II wojną światową, ale podczas Moto Weteran Bazaru są obecni także rekonstruktorzy wojsk z innych okresów. Jak np. GRH "Żelazny Orzeł", która zajmuje się przedstawieniem sylwetek pruskich i carskich żołnierzy walczących pod Łodzią w listopadzie i grudniu 1914 roku. 

Re-enactment is usually associated with World War 2, but during the Moto Weteran Bazar you can meet re-enactors presenting units from other periods. Such as the GRH "Iron Eagle" that focuses on the Prussian and Imperial soldiers that fought in the battle of Łódź in November and December 1914.

Żołnierz 30. Połtawskiego Pułku Piechoty Cesarstwa Rosyjskiego z karabinem Mosin wz. 1891 dragoński. W tle Studebaker z 1917. / Soldier of the 30th Poltava Infantry Regiment the Russian Empire a Mosin wz. 1891 "Dragoon" rifle. In the background - a Studebaker car from 1917. 

Rekonstrukcja historyczna to nie tylko broń, mundury i wyposażenie, ale również inne stroje i elementy z danej epoki - także ubrania cywili. / Re-enactment is not only about weapons, unifroms and equipment, but also about clothing and other elements from the era - including the civies.

I to by było na tyle. Zdjęcia oczywiście nie oddadzą tego, jak niezwykłym spotkaniem z historią jest taka wystawa. Bądźcie czujni - być może niedługo zobaczycie rekonstruktorów w jakimś filmie wojennym! Jak już mówiłem, są oni przyszłością tego gatunku. Ale nie tylko - są także źródłem wiedzy dla szkół, oferując spotkanie z "żywą historią", podróży w czasie. Pasjonatów historii i militariów nie brakuje, ale niewielu jest takich, którzy decydują się w pełni oddać pasji, bądź co bądź drogiej i często nierozumianej. To nie są przebieranki. Nie jest sztuką ubrać się w mundur i chodzić w kółko z karabinem. Sztuką jest wiedzieć wszystko o tym mundurze i broni oraz o tym, w czym brali udział ludzie je noszący przed kilkudziesięcioma laty. Obiektywnie, walcząc ze stereotypami. Nagrodą jest satysfakcja - możliwość spotkania podobnych pasjonatów, stworzenia czegoś, co zachęci ludzi do zgłębiania wiedzy o kulturze i historii, ale jednocześnie - przypomni, czym jest wojna. Bo my zapominamy, nie uczymy się na swoich błędach. Dlatego możliwe za 50-100 lat ktoś będzie rekonstruował żołnierzy z naszych czasów i wybuchających wokół nas zbrojnych konfliktów. 

And that's it. The photos, of course, won't reflect the true uniqueness of the exhibtion as an encounter with history. Stay frosty - maybe you will see those re-enactors in a war drama! As I said before - they are the future of the genre. And not only that - they are also a source of knowledge for schools as they offer an encounter with the living history, a journey in time. There are thousands of history and military enthusiasts, but there are only a few who decide to devote all their efforts to their passion - expensive and often not understood. It's not a fancy-dress ball. It's nothing special in getting dressed up in a uniform and running around with a rifle. The special thing is to know everything about the uniform and the rfile and the details that surrounded the people armed with the weapon and wearing the uniform long time ago. Obejctively and without harmful stereotypes. The reward is satisfaction - an opportunity to meet similar enthusiats and to create something that would encourage people to learn more about the culture and history and to remind at the same time what war really is. Because we tend to forget, we don't learn from our mistakes. So it is possible that in 50-100 years from now someone will re-enact soldiers of our times and still arising military conflicts.

* * *

Na koniec pragnę podziękować mojemu Tacie za to, iż od 14 lat towarzyszy w wyprawach na Moto Weteran Bazar. Bez niego, byłaby to zwykła wystawa.

And to call it a day, I would like to thank my Dad for the fact that he's been my companion at the Moto Weteran Bazar for 14 years. Without him, it would be just an exhibition.

Keanu Reeves: Reaktywacja / Keanu Reeves: Reloaded

Ludzie wciąż pytają mnie, czy wróciłem.

Tak, zaczynam myśleć, że wróciłem.

People keep asking me if I’m back.
Yeah, I’m thinking I’m back.

Ostatni film, który widziałem z Reevesem to „Królowie ulicy” (2008, reż. David Ayer) – doskonały thriller policyjny, w którym aktor wcielił się w rolę gliniarza nękanego tak przez nałóg, jak i przez wydział wewnętrzny czy nieprzepadających za nim kolegów z pracy. Od tego czasu „Neo” znikł dla mnie praktycznie z ekranu. Regularnie wracałem do jego wcześniejszych dokonań, wciąż czekając na wielki powrót. I doczekałem się – szczerze i solidnie zrobionego filmu akcji.

The last movie I saw with Keanu Reeves was „Street Kings” (2008, directed by David Ayer) – an excellent police thriller, where the actor played a cop tormented equally by his addiction and internal affair bureau along with workmates, who were not in favor of him. Since then, for me „Neo” disappeared from the screen. I did come back regularly to his earlier works, still waiting for his great come back. And here it is – an honest and well-made action movie.

„John Wick” (2014, reż. David Leitch, Chad Stahelski) to prosta i stara jak świat historia o zemście i przeszłości, która odbija się echem w dalszym życiu. Na tym tle zbudowany jest bohater John Wick, płatny zabójca, który zerwał z branżą dla ukochanej kobiety – zdecydowanie nie kryształowy bohater, ale taki, z którym będziemy się identyfikować i za którego akty sprawiedliwości dokonywane wobec przestępców będziemy trzymali kciuki. Bo nikt inny, jak tylko on, tę sprawiedliwość może wymierzyć.  

„John Wick” (2014, directed by David Leitch and Chad Stahelski) is a simple story about revenge and the past that echoes and haunts us in our life. That’s the base for the character of John Wick – a former assassin who quit his job for the women he loved – definitely not a crystal character, but still someone we can identify with and for whose acts of justice on the criminals we will cross our fingers. Because no one will administer the justice just like him.

„John Wick” wprowadza nas bowiem w świat, gdzie policja wydaje się nie istnieć, a jeśli się pojawia, to nie miesza się w sprawy o niebo potężniejszych od wymiaru sprawiedliwości gangsterów i będących na ich usługach profesjonalnych zabójców. Ci ostatni zaś wydają się być wszechobecni do tego stopnia, iż mają nawet swój własny hotel, a za usługi płacą specjalną walutą. Wszelkie ślady ich działalności zaciera ekipa sprzątająca dostępna 24/7. Nawet kościoły są tylko przykrywkami. Płatnych zabójców obowiązują ściśle określone zasady, a nieprzestrzeganie ich skutkuje wymierzeniem surowej kary. Sam John Wick otrzymuje rys kogoś więcej niż kolejnego twardziela, który kładzie pokotem złych kolesi z giwer z niekończącą się amunicją. Jest "Boogeymanem", tudzież "Babą Jagą", jak nazywa go boss rosyjskiej mafii - Viggo Tarasov  (Michael Nyqvist) - kimś, kto przenika niepostrzeżony i niepostrzeżenie odbiera życie. To wszystko sprawia, iż mamy wrażenie przeniesienia do istnego komiksowego „sin city” - bez komiksowej kreski, ale komiksowymi postaciami. Tłem dla obrazu jest odpowiednio dobrana muzyka – gitarowe riffy wplecione w elektronikę, dodające jeszcze większego dynamizmu scenom i choreografii.

„John Wick” leads us into the world where the police seem not to exist, and even if they appear, they keep away from the business of gangsters that more powerful than the whole jurisdiction and of mafia-employed professional assassins. The latter seem to be omnipresent to such an extent that they even have their own hotel and services are paid with special currency. All tracks are removed by a cleaning crew available 24/7. Even churches are just cover-ups. Assassins are obliged to obey certain rules – otherwise they have to face severe penalties. John Wick himself is presented here as more than just another toughguy who cuts the bad guys like grass with his guns with unlimited ammo. He is "the Boogeyman" or "Baba Jaga" as the Russian mafia - Viggo Tarasov (Michael Nyqvist) calsl him - someone who comes in and takes lives unnoticed. All of that creates an impression that we are in a comic book „sin city” – without the comic book drawings, but with this type of characters. The background is a properly chosen music – guitar riffs combined with electronics that add even more dynamics to scenes and choreography. 

Film jest połączeniem tego, co stworzyliby razem John Woo czy Antoine Fuqua. To istny balet z bronią. Moim pierwszym skojarzeniem był „Zabójczy układ” („Replacement Killers”, 1998) i gracją, z jaką Chow Yun Fat oddawał celne strzały z trzymanych oburącz pistoletów Beretta 92FS. Kolejnym był „Zakładnik” ("Collateral", 2004, reż. Michael Mann), gdzie Tom Cruise w nocnym klubie przedziera się sprawnie przez roztańczony tłum, obezwładniając ochroniarzy, by wykonać zlecone zadanie. W grze Reevesa wyraźnie widać, że rola Neo w trzech „Matrixach” też nie poszła na marne. Dlatego kolejnym skojarzeniem obok obrazów Braci Wachowskich może być także „Equilibrium” (2002, reż. Kurt Wimmer) , gdyż temu, co prezentuje z bronią główny bohater, niewiele brakuje do gun-katy. Nic dziwnego, skoro dwójka reżyserów to David Leitch i Chad Stahelski, którzy w swojej 20-letniej karierze przeszkoli masę aktorów i kaskaderów m.in. pod kątem posługiwania się bronią.

The movie is a combination of what John Woo and Antoine Fuqua would create together. It is a ballet with guns. My first association was „Replacement Killers” and gracefulness of Chow Yun Fat shooting accurately with Beretta 92FS pistols held akimbo. The next one was „Collateral” (2004, directed by Michael Mann), where Tom Cruise in a night club goes smoothly through the dancing crown, disarming bodyguards to finish the task. The way Reeves acts, you can see that the role of „Neo” in terms of experience didn’t go down the drain. That is why the following association along with the movie of Wachowski brothers, would be „Equilibrium” (2002, directed by Kurt Wimmer), because what the main protagonist presents is very close to gun-kata. No wonder, since the two directors are David Leitch and Chad Stahelski, who - in their 20 years of work, trained a lot of actors and stunts, e.g. in weapon-handling.

I jak na profesjonalnego zabójcę przystało, John doskonale posługuje się każdym rodzajem broni lub zamienia w śmiercionośne narzędzie to, co ma akurat pod ręką. I przy okazji świetnie prowadzi samochody, w szczególności te stylowe o potężnych silnikach i potrafiące rozwijać nieziemską prędkość, do których ma najwyraźniej ogromną słabość. Co więcej, gdy jedna ręka trzyma kierownicę, druga sprawnie włada pistoletem. Wszystko to zaś jest eleganckie, pełne gracji i płynne. Podczas gdy boss mafii musi zdjąć marynarkę, by walnąć w brzuch swojego synalka w ramach kary, John Wick walcząc w pełnym garniturze, nawet się specjalnie nie spoci.

As every professional assassin, John handles all types of weapons perfectly or transforms objects at hand into deadly tools. He also drives cars very well, especially those stylish ones, with powerful engines and able to reach high speed, which he definitely has a soft spot on. What is more, while he keeps one hand on a steering-wheel, they other skillfully shoots guns. And all of that is elegant, graceful and smooth. While a mafia-boss needs to take of his jacket hit his sonny-boy in the stomach as a punishment, John Wick, fighting in a suit, doesn’t even sweat much.

Obok Keanu wcielającego się w płatnego zabójcę, główną rolę odgrywa używana przez niego w mistrzowski sposób broń. Gdy nadchodzi czas zemsty, John rozwala podłogę w piwnicy, by wyciągnąć ze skrytki skrzynię ze swoimi ulubionymi pistoletami. Podstawa to Heckler & Koch P30L kaliber 9x19mm z kompensatorem odrzutu, który dla tytułowego bohatera jest przedłużeniem wymierzającej sprawiedliwość ręki.

Apart from Keanu playing an assassin, the main roles belong also to the weapons he handles so perfectly. When the vengeance time comes, John breaks the floor in his basement to get the crate with his favorite handguns. The primary one is a compensated 9x19mm Heckler & Koch P30L that makes his hand of justice even more powerful.   

Co jest szczególnie istotne, to sposób w jaki John porusza się i strzela. Przede wszystkim stosuje dwie techniki. Pierwsza z nich to tzw. „central axis relock”, umożliwiająca bardzo swobodne poruszanie się i walkę w pomieszczeniach (czyli walkę typu CQB – close quarters battle) czy w tłumie, zmianę ręki strzelającej i oddawanie celnych szybkich strzałów bez długiego celowania czy możliwości wytrącenia broni przez przeciwnika. Druga technika to „Mozambique drill”, czyli oddanie dwóch strzałów (opcjonalnie trzech) w klatkę piersiową i ostatniego w głowę przeciwnika – najpierw w celu jego obezwładnienia, a następnie zlikwidowania. Jak przystało na płatnego zabójcę, John łączy opanowanie i mistrzowskie umiejętności w posługiwaniu się bronią ze sztukami walki, w typmwypadku – dżudo. Wszystko jest płynne, nawet unikanie kul z Walthera P99, które ścigają go po hotelowym łóżku. Jeśli zaskoczy go pusty magazynek, John obezwładni przeciwnika ciosem w gardło, przeładuje pistolet, by po chwili wykończyć obolałego oprycha ołowiem.

What is significantly important is the way John moves and shoots. First of all, he uses two techniques. First of them is the so called "central axis relock" and allows one for an effective CQB (close quarters battle) in apartments or in the crowd, changing shooting-hands and accurate and fast shoting without time-consuming aiming or possibility of having the gun knocked out by the opponent. The second technique is the „Mozambique drill”, meaning firing two (optionally three) shots in the chest – to disarm the target, and the final one in the head to kill him. As a professional assassin, John combines self-control and mastering of weapons with martial arts: judo, to be specific. His moves are smooth, even in case of his avoidance of bullets from a Walther P99, chasing him on a hotel bed. When surprised with an empty magazine, John overpowers the opponent with a throat-punch, reloads the gun to finish off the thug with lead.

We wspomnianej skrzyni z bronią, John miał także schowany kompaktowy pistolet Glock 26, również kaliber 9x19mm, który pełni zarówno w rzeczywistości (np. wśród policjantów), jak i w filmie, rolę broni zapasowej – zobaczymy go przez chwilę w krótkiej, ale widowiskowej scenie w klubie „Red Circle”.

In the mentioned crate with guns, John also had a compact handgun – the 9x19mm Glock 26, which is chosen in reality  (e.g. by law enforcement officers) as well as in the movie as a back-up gun. We shall see it in a short, but very spectacular scene in the “Red Circle club.

Na kilku fotosach z filmu zdradzających kulisy produkcji, Keanu był widoczny ze strzelbą typu bull-pup, czyli Kel-Tec KSG kal. 12 (12 gauge), która bardzo rzadko gości w filmach, a jeszcze rzadziej w rękach głównego bohatera. Szczerze powiedziawszy, po zobaczeniu wspomnianych zdjęć, miałem szczerą nadzieję, iż strzelba będzie należała do arsenału Johna Wicka, ale niestety – broń ta na ekranie jest obecna stosunkowo krótko: jest w nią uzbrojony jeden z gangsterów, następnie John używa jej, by zatrzymać samochód i zlikwidować kierowcę. Za mało! To chyba największe rozczarowanie. Ale wierzę, że to początek filmowej „kariery” Kel-Teca i częściej będziemy mogli zobaczyć tę strzelbę w filmach.

In several behind-the-scenes photos, Keanu was presented with a bull-pup shotgun: the 12 gauge Kel-Tec KSG that is rarely seen in the movies, and even rarely in the hands of the main protagonist. To be honest, after having seen the photos, I really hoped that the shotgun would be in John’s regular arsenal. Unfortunately, the weapon is visible on the screen for a relatively short time: one of the mobsters is armed with it, then John uses it to stop the car and kill the driver. Not enough! I guess it’s my biggest disappointment. But I believe it’s just a beginning of the Kel-Tec’s movie career and we shall see the shotgun more often in the movies.

Kolejna broń Johna to karabinek szturmowy Coharie Arms – napis widać wyraźnie między magazynkiem a wyrzutnikiem łusek. Coharie Arms CA-415 kal. 5.56x45mm jest amerykańską wersją niemieckiego Heckler & Koch HK416 (analogicznego kalibru), będącego bronią opartą na amerykańskim systemie AR-15/M4 – można więc rzec, że wszystko zostaje w rodzinie, bo żyjemy w globalnej wiosce. 

Another John’s weapon is a Coharie Arms assault rifle – you can see the name of the weapon between the magazine and an ejection port. The 5.56x45mm Coharie Arms CA-415 is an American version of a German Heckler & Koch HK416 (of the same caliber), based on the American system of AR-15/M4 – you might say that everything stays in the family, since we live in a global village.

Oczywiście warta uwagi gra nie kończy się na Keanu Reevesie i jego giwerach. Z przyjemnością oglądałem Willema Dafoe, również w roli płatnego zabójcy, którego specjalnością jest zdecydowanie strzelectwo wyborowe, dlatego równie przyjemnie było oglądać używany przez niego karabinu M77 Ruger (kaliber .30-06 Springfield). Zresztą, umiejętności strzelca wyborowego ma też szansę pokazać sam Wick. Szkoda tylko, że Viggo Tarasov, czyli mafijny boss, nie został wyposażony w bardziej wyrazistą broń – Glock 17 (9x19mm) to trochę opatrzony pistolet. Mogli dać mu chociaż Makarova.

Of course, the roles worth paying attention to do not end with Keanu Reeves and his firearms. It was a pleasure to see Willem Dafoe, also as a professional hitman, whose specialty was sharpshooting, that is why it was an equally big pleasure to see hi use a .30-06 Springfield M77 Ruger rifle. Besides, we could also see sharpshooting skills presented by Wick himself. But it is a shame that Viggo Tarasov, the mafia-boss, was not armed with a more distinct weapon – the 9x19 Glock 17 is quite a standard one. He could have been given at least a Makarov pistol.

W pierwszym paragrafie recenzji napisałem, iż „John Wick” to szczerze i solidnie zrobiony film akcji. Solidność polega na tym, że obraz zawiera wszystko, czego ten gatunek wymaga – odpowiednio dobranych aktorów, wyraźny podział na dobrych i złych, wyważoną fabułę i dialogi, dynamikę scen i muzykę. Szczerość zaś wyraża się w tym, że nie udaje niczego ponad film akcji, bez filozoficznych ambicji. Zemsta jest prosta – trzeba dorwać i zabić tych, którzy nam nabruździli. A John Wick robi to doskonale. Mam nadzieję, że to prawdziwy powrót Keanu Reevesa do formy, którą widzieliśmy w „Matrixie”.

In the first paragraph I wrote that „John Wick” was an honest and well-made action movie. It is well made since it includes everything required in the genre:  the properly chosen actors, a clear division between the good and the bad guys, a well-balanced plot and dialogues and the dynamics of scenes and music. The honesty is expressed in the fact that the movie doesn’t pretend to be nothing more than an action movie, without philosophical ambitions. The vengeance is simple – you gotta get and kill those who made hell out of your life. And John Wick does it truly great. I do hope that Keanu Reeves is really back in shape again –the one I saw in “Matrix”. 

P.S. Jako osoba zdecydowanie nielubiąca garniturów, po obejrzeniu „Johna Wicka” miałem ochotę taki wrzucić. Oczywiście z kamizelką kuloodporną pod śnieżnobiałą koszulą i HK P30 za pasem. ;)

P.S. As a person who definitely doesn't like suits, after having seen "John Wick" I was ready to wear one. Of course, with a bullet-proof vest under the white shirt and a HK P30 in the holster. ;-)